مبانی و معیارهای تکنیک چیدمان فضا (کاربست تطبیقی:محلات دولتخانه و ملاصدرای شمالی اصفهان)

مشخصات مقاله

مشخصات مقاله

سال انتشار: ۱۳۹۱
محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری
زبان مقاله: فارسی
حجم فایل: ۷.۵۳ مگابات (این مقاله دارای فول تکست است و می توانید فایل آن را دریافت نمایید)

نویسندگان

نویسندگان

بهادر زمانی – دکتری طراحی شهری از دانشگاه نیوکاسل و عضو هیات علمی دانشگاه هنر اسلام
محسن هنرور – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه هنر اصفهان

چکیده مقاله

چکیده مقاله

پیچیدگی و تنوع ابعاد شهرها لزوم تکنیک ها و روشهایی را که بتوانند درفرایند طراحی به کمک کارطراحان آیند را امری ضروری ساخته است تکنیک چیدمان فضا از جمله روشهایی استکه توامان درفرایندتصمیم گیری و تصمیم سازی امکانات درخور توجهی را برای تصمیم سازان و تصمیم گیران فراهم می نماید از این روی هدف این نوشتار معرفی و تشریح نظریه چیدمان فضا می باشد بدین منظرو مطالعه حاضر دردوبخش تدوین یافته است بخش نخست به بررسی سیر تاریخی شکل گیری نظریه چیدمان فضا ریشه ها و پایه های فلسفی و علمی تعاریف و مفاهیم نظریه چیدمان فضا پرداخته و بخش دوم به کاربست موردی تکنیک چیدمان فضا دردو محله دولتخانه و ملاصدرای شمالی شهر اصفهان پرداخته است بدین منظور ابتدا نقشه محوری هریک از محلات ترسیم گردیده و سپس چهارپارامتر اتصال عمق کنترل و همپیوندی هریک از محلات محاسبه و با یکدیگر مقایسه گردیده است نتایج مطالعه حاضر نشان مدیهد که الگوهای طراحی متفاوت ویژگیهای فضایی متفاوتی را به لحاظ چیدمان فضا خلق می نمایند الگوی ارگانیک و سنتی شهرهای ایرانی اگرچه درسطح کلان محله و حوزه پیرامونی امروزه ناکارامد گردیده لیکن بطرز مطلوبی پاسخگوی نیازهای ساختارخرد محله می باشد برخلاف الگوی ارگانیک الگوی شطروجی از پتانسیل های مناسبی جهت کاربرد درساختار کلان محله و اتصال آن به حوزه پیرامون برخوردار میب اشد لیکن مطلوبیت لازم را جهت کاربرد درسطوح خرد محله ندارد. بهره گیری از الگوی شطرنجی درمقیاس کلان محله و الگوی ارگانیک درسطح ساختار درونی محله بتوان به الگویی دست یافت که همزمان ازمزایای هر دو الگو برخوردار و از معایب آن ها به دور باشد

نحوه استناد به مقاله

نحوه استناد به مقاله

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:

زمانی, بهادر و محسن هنرور، ۱۳۹۱، مبانی و معیارهای تکنیک چیدمان فضا (کاربست تطبیقی:محلات دولتخانه و ملاصدرای شمالی اصفهان)، چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری، مشهد، دانشگاه مشهد،

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (زمانی, بهادر و محسن هنرور، ۱۳۹۱)
برای بار دوم به بعد: (زمانی و هنرور، ۱۳۹۱)

 

 

 

 

مطالب مرتبط

theme